Działanie 6 - Pielgrzymka i spotkanie z drugim człowiekiem – podróż w głąb siebie

Pielgrzymka i spotkanie z drugim człowiekiem – podróż w głąb siebie

Pielgrzymka to swoista podróż, wzbogacająca wnętrze człowieka. Najczęściej kojarzy się z poznawaniem światowych, narodowych, diecezjalnych czy lokalnych miejsc kultu i wiąże się z kształceniem wrażliwości na bogactwo obrzędów i tradycji różnych wyznań i kultur.

W sensie metaforycznym jednak człowiek może odbyć taką pielgrzymkę poprzez kontakt z drugim człowiekiem lub w głąb siebie, co udowadnia tekst przygotowany przez dziewczęta z naszej grupy projektowej.

  Czy spotkanie z drugim człowiekiem można traktować jako podróż w głąb siebie?

Niektórzy ludzie są samotnikami – nie widzą potrzeby nawiązywania nowych znajomości. Tymczasem to ma bardzo wiele zalet. Dzięki temu możemy zyskać nowego towarzysza do rozmów i wspólnego spędzania czasu. Według wielu spotkanie z drugim człowiekiem może być nie tylko wspaniałym przeżyciem, które zapamiętamy na długo, ale także podróżą w głąb siebie.

Nawiązywanie relacji z ludźmi stanowi nieodłączną część naszego życia. Z tej też przyczyny nie zdajemy sobie nawet sprawy z tego, jak ważni są dla nas inni. Dzięki temu nie odczuwamy samotności. Każdy może powiedzieć, że potrafi sobie poradzić sam. Gdyby jednak odizolować takiego człowieka od reszty społeczeństwa na co najmniej dobę, z pewnością zmieniłby zdanie. Możliwość spotykania ludzi na co dzień pozwala nam na np. rozwijanie swoich pasji. Poprzez rozmowę z innymi możemy powiększyć swój bagaż doświadczeń. Dowiadujemy się nowych rzeczy, a przede wszystkim uczymy. Warto uwzględnić fakt, że łatwiej przyswajamy wiedzę przekazaną przez innego człowieka. Z tej też przyczyny uczymy się w szkole, pod okiem nauczycieli. Są oni ludźmi wykształconymi, którzy znają się na swoim przedmiocie i są w stanie przekazać nam wiedzę w zrozumiały sposób. Nauka z pewnością pomaga nam odkryć samych siebie, umożliwiając podróż w głąb naszego umysłu.

Kontakt z ludźmi bywa również umoralniający. Wiele osób naśladuje swoich idoli (nie zawsze jest to dobre). Jeżeli za wzór obierzemy sobie osobę godną naśladowania, to stanowczo jest to zgodne ze współczesnymi normami. Ułatwia nam to nawiązywanie relacji między innymi i daje możliwość łatwiejszego funkcjonowania wśród społeczeństwa. Naśladowanie ludzi bywa korzystne, kiedy potrafimy rozróżnić naśladowanie od kopiowania. Powinniśmy brać przykład, zamiast stosować w prawdziwym życiu tzw. technikę „kopiuj, wklej”.

Nie można pominąć faktu, że kiedy staramy się dążyć do bycia lepszym człowiekiem, jest nam łatwiej żyć, nawiązywać relacje międzyludzkie, a przede wszystkim wpływa to na nas samych. Psycholodzy twierdzą, że dzięki spotykaniu się z innymi ludźmi stajemy się otwarci na społeczeństwo. Jesteśmy bardziej wrażliwi na krzywdę ludzką, a dodatkowo łatwiej możemy się postawić na miejscu innych – w skrócie kształcimy takie cechy jak empatia.

Jednak wszystko posiada swoje wady. Nietrudno spotkać ludzi, którzy mają na nas zły wpływ. Ich ingerencja w nasze życie może zakończyć się różnymi problemami, których nie będziemy w stanie rozwiązać. Często sami nawet nie zauważamy, jak bardzo to nas wyniszcza. Ciężko jest nie ulec namowie innych. Za przykład możemy obrać sobie „Stowarzyszenie Umarłych Poetów”, a właściwie jedną z lekcji prowadzonych przez Keatinga, który chciał udowodnić chłopcom, że pod naciskiem innych ludzi trudno jest zachować swoje zdanie.

Odnosząc się do argumentu, który mówi o naśladowaniu ludzi, możemy śmiało stwierdzić, że konieczne staranie się upodobnić do kogoś ma na nas także negatywny wpływ. Jak stwierdził Eric-Emanuel Schmitt: „Myślisz za dużo, bo myślami zasłaniasz się przed światem; więcej gadasz, niż obserwujesz; poddajesz się przesądom, a nie analizujesz, co się dzieje. […] Myślisz za mało, ponieważ rozpowszechniasz, powtarzasz, roztrząsasz banały, opinie, które bierzesz za prawdę, zamiast je analizować. […] Myślisz za dużo i za mało, bo nie myślisz samodzielnie”.

Jak wiadomo – każdy jest zupełnie inny. Są osoby zarówno silne emocjonalnie, jak i wrażliwe, które biorą do siebie opinie innych. Owszem, spotykanie ludzi można traktować jako podróż w głąb siebie, jednak nie zawsze ma to pozytywny skutek. Zdanie innych jest dla nas ważne i z pewnością negatywna opinia pozostawia trwały ślad na naszej psychice. Kontakt z innymi jest istotny w życiu każdego człowieka i pozwala nam zauważyć, co robimy dobrze, a co źle. Warto jednak wziąć pod uwagę fakt, że nie każdy odbiera to jako dobrą radę, mającą nam uświadomić, że coś robimy nieprawidłowo. Czyjaś negatywna opinia powinna zmusić nas do zastanowienia się nad własnym zachowaniem. Nie wszyscy odbierają to identycznie, a perspektywy poszczególnych osób znacznie się różnią.

Z tych argumentów, jak i kontrargumentów wynika, że spotkanie z drugim człowiekiem można traktować jako podróż w głąb siebie. Ma to swoje wady, jednak zalety mają większe znaczenie dla nas i naszego życia.

 

Aleksandra Mach

Kamila Nizio

Aleksandra Grela